Coroczne zebrania grupy członkowskiej w moim Banku Spółdzielczym zawsze przebiegają w tak ścisłym porządku , z takim poszanowaniem dla tradycji, niczym msze Trydenckie. Porównanie nie jest przypadkowe, gdyż ostatnio jestem pod wrażeniem rozważań i homilii, które na YouTubie zamieszcza ksiądz Piotr, rodem z Przysuchy, który dołączył do grona lefebrystów. Także nasze wczorajsze spotkanie w siedzibie banku odbyło się zgodnie z zaproponowanym i zaakceptowanym jednogłośnie porządkiem, chociaż nie przy owalnym stole, tylko przy stolikach rozstawionych na sali, jak dawniej w mojej wiejskiej świetlicy.
Na to zebranie przygotowałem się jak nigdy przedtem. Bo obecnie nie korzystam już z gazet i gazetek bankowych, ani z Wikipedii, tylko o wszystko pytam przemądrą sztuczną inteligencję. Sprawdziłem więc wszystko, co było na stronie internetowej mojego Banku oraz zapoznałem się z kondycją banków spółdzielczych wokół naszego rejonu. Doszedłem do wniosku, że takie na przykład Opoczno byłoby do wchłonięcia, bo z dwoma czy trzema oddziałami to nie mają szans na rozwój. W Szydłowcu znów chwalą się największym bezrobociem w kraju, ale ich placówki bankowe już wcześniej przytulił bank z Jedlińska, a z Jedlińska do Szydłowca można teraz śmigać siódemką, chyba że chce się koniecznie zeżreć kebaba w Wolanowie. Końskie i Grójec to póki co poza naszym zasięgiem.  

Z ogromnym zaciekawieniem wysłuchałem sprawozdania Zarządu Banku za ubiegły rok. Bardzo zależało mi na tym, żeby wynik finansowy był przynajmniej zbliżony do tego z 2024 roku, dzięki któremu nasz Bank mógł nam wypłacić 15% dywidendę. Za takie pieniądze mogę sobie opłacić dwa miesiące czynszu albo jedną składkę w KRUS. A te kwartalne składeczki odliczam już na palcach, oczekując zasłużonej emerytury. I Pani Prezes Halina Wilk mnie nie zawiodła, wykazując stabilną sytuację BS w Przysusze pomimo niezbyt korzystnych okoliczności w sferze makro i mikroekonomicznej w naszej ukochanej Ojczyźnie.
Najogólniej mówiąc, działalność naszego Banku w 2025 roku charakteryzowała się wzrostem, może tylko nieco mniejszym, niż w poprzednim okresie rocznym. Bank ma solidne oparcie w depozytach własnych, przybyło trochę właścicieli kart bankomatowych i użytkowników aplikacji mobilnej. Jak doczekam emerytury, to też zacznę korzystać z bankowości bezgotówkowej, choć uważam, że cash w kieszeni to podstawa i większe poczucie wolności. W szczery zachwyt wprawiła mnie informacja podana w sprawozdaniu Przewodniczącego Rady Nadzorczej, że fundusz banku przeznaczony na opłatę sygnalistów nie został uszczuplony.

Uzyskawszy zapewnienie Zarządu Banku o przedłożeniu wniosku dotyczącego dywidendy na poziomie 15 procent na majowym zebraniu przedstawicieli Banku, nie dałem się powstrzymać przewodniczącemu zebrania i dorwałem się do głosu w ramach dyskusji. Wyraziłem wielką satysfakcję osobistą z powodu ubiegłorocznej dywidendy i podziękowałem za to całemu gronu decyzyjnemu na czele z Panią Prezes. Wspomniałem o słowach zazdrości, jakie usłyszałem od moich znajomych spoza rejonu, kiedy dowiedzieli się o kwocie dywidendy. Chciałoby się rzecz jasna, żeby także moi koledzy mogli nabywać udziały członkowskie w moim BS, ale na razie nie pozwala na to statut.  Zwróciłem także uwagę Zarządowi BS, aby zwracał szczególną uwagę przy udzielaniu wsparcia dla samorządów lub stowarzyszeń organizujących dość liczne imprezy rocznicowo-patriotyczne na naszym terenie. Na mundurach nawiązujących do owianych sławą ostatniej wojny oddziałów regularnych wojska i formacji leśnych zauważyłem bowiem naszywkę „Śmierć wrogom Ojczyzny” i trochę się zaniepokoiłem, bo Ojczyznę kocham najszczerzej, ale nie według tej militarnej mody i bez Jej zafałszowanej historii.  

Siedzibę Banku opuściłem z praktycznym podarkiem w postaci torebki ekologicznej na zakupy. Postanowiłem natychmiast z niej skorzystać i skręciłem po drodze do Biedronki, gdzie kupiłem jabłka i cytrusy, którymi nafaszerowałem sobie kaczkę, jaka czekała na upieczenie od przedwielkanocnej promocji. Po spożyciu połowy nabrałem sił na napisanie tego posta.