Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że już wkrótce piosenka „Батько наш – Бандера”, w Ojczyźnie mej, wielokroć we krwi skąpanej, zostanie uznana za symbol „ideologii banderyzmu” i z tego powodu zakazana. Wczoraj, bowiem, miłościwie nam panujący prezydent Karol Nawrocki przesłał do parlamentu projekt zmian w Ustawie o IPN oraz Kodeksie karnym, dotyczących ścigania szerzenia nieprawdziwych oświadczeń na temat ukraińskich nacjonalistów, związanych z OUN-B oraz UPA. Projekt prezydencki pojawił się akurat w przeddzień planowanego rozpoczęcia prac poszukiwawczo-ekshumacyjnych przez ukraiński zespół ekspedycyjny w okolicach wsi Jureczkowa (ukr. nazwa Юркова). Przypadek? – nie sądzę.
Nie zapoznałem się jeszcze z treścią tego projektu, więc nie mogę stwierdzić, czy odnosi się on głównie do kwestii wołyńskiej, czy też wprowadza sankcje karne za wykorzystywanie „symboli banderyzmu”, które, zdaniem historyka – doktora Karola Nawrockiego, są porównywalne z symboliką nazistowską i komunistyczną. Nie wiem także, czy projektodawca wymienił konkretne elementy tworzące „symbolikę banderyzmu”. Śmiem przypuszczać, po obejrzeniu reakcji na pojawienie się dziwacznej flagi na koncercie na Stadionie Narodowym, że chodzi na pewno o tego typu zestawienie barw: czerwonej i czarnej. Biedny zatem nasz MKS „Oskar” Przysucha,
którego nowy stadion wzbudził zachwyt Obywatelskiego Kandydata na Prezydenta RP na spotkaniu z entuzjastycznym elektoratem 19 lutego 2025. 
W propagandzie sowieckiej, a następnie UB-SB-eckiej takoż, za oznakę ukraińskiego nacjonalizmu mogło być uznane praktycznie wszystko, co tylko pozwalało Ukraińcom odróżnić się od reszty mieszkańców imperium. Przede wszystkim zaś język, w którego alfabecie dostrzegano takie złowrogie bukwy, jak «Ґ” czy „Ї”. Nacjonalistyczna zatem była literatura ukraińskojęzyczna, kino, muzyka, teatr. Przejawy ukraińskiego nacjonalizmu dostrzegano w stroju ludowym i tradycyjnych obrzędach. Ukraińskimi nacjonalistami byli określani wszyscy wierni ukraińskiej Cerkwi greckokatolickiej. Wszystkie ukraińskie symbole narodowe : flaga niebiesko-żółta, Tryzub, Hymn „Ще не вмерла України» traktowano jako najbardziej nacjonalistyczne znaki.
Czujna straż Kresowa także żartobliwą piosenkę „Батько наш – Бандера» do symboli ukraińskiego nacjonalizmu zaliczyć gotowa. Rzecz jasna, nie ze względu na kompozytora utworu, jakim okazał się kapłan Cerkwi Prawosławnej. I zapewne nie z powodu treści utworu, którego przekładu dokonałem ostatniej nocy.
- Screenshot
„ Nasz ojciec – Bandera”
Nasz ojciec – Bandera, Ukraina – matka,
My będziemy za Nią bić się do ostatka.
Tam na skraju lasu, pod dębem zielonym,
Tam leży powstaniec cieżko poraniony.
Oj, leży on, leży, cierpi straszne męki,
Nie ma lewej nogi, ani prawej ręki.
Gdy rodzona matka tam go odszukała,
To z żalu wielkiego płakała, szlochała.
Oj, synu, mój synu, tak nawojowałeś,
Że bez lewej rączki, bez nóżki zostałeś.
Matki nasze, matki nad nami nie łkajcie,
Nad nami nie łkajcie, ani nie szlochajcie.
Nasz ojciec – Bandera, Ukraina – matka,
My będziemy za Nią bić się do ostatka.
Z tymi Moskalami my w niezgodzie żyli,
Na Piotra i Pawła my na nich ruszyli.
Moskale zwiewali, łapcie pogubili,
A nasi za nimi seriami walili.
Nasz ojciec – Bandera, Ukraina – matka,
My będziemy za Nią bić się do ostatka.
A jak matka syna swego pochowała,
Na jego mogile słowa napisała.
Na jego mogile słowa napisała:
„Sława Ukrainie”, „Bohaterom Chwała”.
Przekład: Odporny ( copyright )
Dlaczego więc ta piosenka bywa zaliczana do utworów patriotycznych lub wręcz nacjonalistycznych? Czy dlatego, że pojawiło się tam nazwisko Bandera lub hasło: Chwała Bohaterom? A może dlatego, że zaśpiewali ją Ukraińcy okrzyczani nacjonalistami, jak np. Wołodymyr Wiatrowycz – były szef ukraińskiego IPN? Nie wiem. Mózgi ukrainofobów są dla mnie wciąż zagadką.